Synthese En Powerpoint van het artikel

Synthese

Mijn artikel gaat over de grensvervaging tussen interne en externe veiligheid. Ook al worden ze traditioneel onderscheiden, de grenzen tussen de twee vervagen steeds meer en meer.Deze realiteit komt niet overeen met het juridisch en normatief kader ( zij zeggen dat er nog steeds een onderscheid is tussen de twee).

Bij externe veiligheid heeft men het op de eerste plaats over het leger. 'Zij beschermen het grondgebied van een soevereine staat'. Ze richt zich tegen een vijand die de samenleving of staat wil aantasten. Interne veiligheid verschilt met externe veiligheid omdat die veel meer naar binnen toe gericht is. Zij willen de interne organisatie beschermen van de soevereine staat. Hier spreekt men niet meer over het leger, maar over de veiligheidsdiensten zoals de poltie.

Het onderscheid tussen externe en interne veiligheid is niet altijd evengroot geweest. De geschiedenis van het leger en de politie zijn zo goed als gelijklopend geweest. Eerst waren de krijgsmachten groter in aantal, maar door de groei van steden werden de militaire instellingen vervangen door burgerlijk gezag. Het idee over het onderscheid tussen externe en interne veiligheid is er gekomen rond de 19-20ste eeuw. Voor taken met een militaire finaliteit ( bijvoorbeeld oorlog voeren tegen buitenlanders) mocht er veel geweld gebruikt worden. Taken met als doel de orde op het eigen grondgebied te bewaren mochten veel minder geweld gebruiken. Dit kwam omdat de burgers steeds recht hadden op vrijheid en bescherming.

Doorheen de tijd waren er steeds meer aanwijzingen dat de grenzen steeds verder vervagen. De laatste decennia waren er genoeg oorlogen en legers die probeerden grondgebied te veroveren, maar men moet vaststellen dat de inhoudelijke invulling daarvan nu helemaal anders is. Vroeger was er de traditionele verdedigende en aanvallende oorlogsvoering, maar nu mengen staten zich meer en meer zonder dat hun grondgebied daarbij betrokken is. Oorlog wordt ook met een grotere nauwkeurigheid gevoerd. Territoriale grenzen zijn veel minder dan vroeger gekoppeld aan invloedssferen. Hierdoor neemt het verschil tussen interne en externe veiligheid af. Als een land naar een ander grondgebied gaat word vrede de doelstelling en niet oorlog. Veiligheidsoperaties hebben steeds minder en minder met geweld te maken. Hierdoor moet het leger zich ook aanpassen om aan de nieuwe opdrachten ( hierdoor schuiven ze meer en meer door naar de politiediensten) te kunnen deelnemen.Ze worden ingezet om met andere actoren de human security na te streven. Politiediensten worden ook in toenemende mate ingezet op vreemd grondgebied. Hierdoor spreekt men niet meer alleen van interne veiligheid
Door het veranderen van de status van conflicten en interventies dekt de vlag 'externe veiligheid' steeds minder de lading. In veel gevallen gaat het niet meer om externe dreigingen , maar in grote mate wel om interne stabiliteitsdoelstellingen.Doordat veiligheid steeds meer elementen bevat van human security is het een concept geworden met dimensies die de klassieke interne en externe veiligheidsconcepten ver te buiten gaan.

De laatste decennia is het beeld van de politiedienst tegenover de individuele wetsovertreder steeds verder en verder van de realiteit weggeschoven. Onveiligheid wordt immers minder met individuen geassocieerd. Men gaat niet meer achter een drugsbaron zitten maar bijvoorbeeld achter heel zijn drugsnetwerk. Er is ook sprake van een toenemende extraterritoriale werking. Dit betekent dat misdrijven begaan in het buitenland ook voor de eigen rechtbanken gebracht kunnen worden. Bij sommige landen is deze samenwerking onmogelijk. Deze kiezen ervoor om buiten de grenzen operationeel te blijven en zelf instaan voor bijvoorbeeld de wetsovertreders naar eigen land te brengen. Daar staan de militaire entiteiten voor in. ( bijvoorbeld de Belgische reactie tegen piraterij).

Het wordt steedst moeilijker om